Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2011

Στο ράφι με τα κουφέτα


Δεν είμαι καλά... Με χάνετε!! Ρωτάς τι έγινε;; Γάμος έγινε...
Όλοι μου οι γνωστοί και οι φίλοι αρραβωνιάζονται ή παντρεύονται (με πολιτικό γάμο βέβαια λόγω κρισης βλέπεις).
Δυο καλές φίλες είχα αποκτήσει και εγώ όσο σπούδαζα και τώρα που τελείωσαν τις σπουδές και επέστρεψε η κάθε μία στην πόλη της αποφάσισαν να αρραβωνιαστούν, αφού είχαν και οι δυο μακροχρόνια σχέση.. Με πήραν τηλ και μου το ανακοίνωσαν, η μία τα Χριστούγεννα και η άλλη τη δεύτερη μέρα του Πάσχα.
Εκτός αυτού σαν μεγάλη κουτσομπολάρα που είμαι όταν με πιάνει η βαρεμάρα μου και δεν ξέρω τι να κάνω, κάθομαι ώρες ατελειώτες μπροστά στο face-tsimpouk και κοιτάζω τις φωτογραφίες των “φίλων”.. Μία ενδιαφέρουσα μέρα λοιπόν ήταν και η προχθεσινή. Δεν είχε καμμία καλή ταινία στην τηλεόραση και αφού έκοβα τρελλή φλέβα και αφού βαριόμουν να δω για τρισεκατομμυριοστή φορά τα επεισόδια των Απαράδεκτων στο youtube έψησα μία μπολάρα ποπ-κορν με γεύση καυτερή πιπεριά (ξέρετε αυτή που βάζεις σε σακουλακι στο φούρνο μικροκυμάτων και γίνεται σε 2') και άρχισα να βλέπω τις φώτογραφίες των παλαιών μου συμμαθητών από δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο..
Μπαίνω στο προφίλ της τότε Ντίβας του σχολείου, είχα χρόνια να τη δω και με έτρωγε η περιέργεια..Άραγε να πάχυνε; Να ασχημυνε καθόλου; Βρε λες να έπαθε καμμία μετεφηβική ακμη και να μπάζεψε εντελώς; σκεφτόμουν με καλοσύνη πάνω από όλα . Τρώω λοιπόν μία τεράστια μπουκιά ποπ κορν και την ώρα που κοίταζα τις φωτογραφίες της άρχιζα να βγάζω καπνούς από τα αυτιά... Όοοοχι, δεν ήταν από τη ζήλεια μου με κάψανε τα ποπ κορν με γεύση καυτερη πιπεριά που έτρωγα.. Πάω, πίνω νερό και επανέρχομαι δριμυτερη για το κατίνιασμα.
Μπαινω αρχικά στις φωτογραφίες προφίλ όλες μια χαρά, δυστυχώς είναι ακόμα όπως τη θυμόμουν.. Κοιτάω παρακάτω έγραφε, άλμπουμ από διακοπές στη Μύκονο,άλμπουμ από διακοπές στη Σκιάθο,άλμπουμ από διακοπές στη Σαντορινη, δεν θέλω να μπω, να τη δω με μαγιό και να συγχυστώ σκέφτηκα και πρόχωρησα.
Τι το 'θελα όμως; Τι λέτε οτι είδαν τα ματακια μου;; Αλμπουμ αρραβώνων, 67 φωτογραφίες τις έκανα φύλο και φτερό όλες. Κούκλα αυτή θεογκόμενος και αυτός.
Τρέχω στο youtube βάζω το τραγούδι και με πιάνουν τα κλάματα που είμαι μόνος χαράματα και συνεχίζω το ψάξιμο (αχ,αθάνατε Γονίδη)..
Μπαίνω στο προφίλ άλλης κοπέλας της Κατερινούλας, αυτή είχε γκαστρωθεί από τότε που πηγαιναμε σχολείο, παντρεύτηκε με το Λάμπη έχουν αποκτήσει και δεύτερο παιδάκι,τέλεια λέω και πάω σε άλλον.
Ο Ορέστης ο κούκλος του σχολείου, κοιτάω προσωπική κατάσταση “ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ” έλεγε με μεγάλα γράμματα και πολύ καλά κάνεις προσθέτω εγώ..Άμα είχε παντρευτεί και αυτός θα αυτοκτονούσα..
Μπαίνω στο προφίλ της Αννούλας έγραφε τόπος καταγωγής Βοστόνη, κανένα μεταπτυχιακό θα κάνει σκέφτηκα ήταν καλή μαθήτρια και θα συνέχισε τις σπουδές της..Κι όμως δεν ήταν για μεταπτυχιακό εκεί, βρισκοταν με τον ΣΥΖΥΓΟ της εκει γιατί αυτός δουλεύει εκεί...
Λίγο αργότερα θυμήθηκα τη γιαγιάκα μου πριν αρκετά χρόνια, είχε φέρει κουφέτα από έναν γάμο και μου είχε πει χαρακτηριστικά “ Βάλε αυτά τα κουφέτα κάτω από το μαξιλάρι σου και σε τρεις βραδιές θα δεις αυτόν που θα παντρευτείς".. Την ακούω εγώ τα παίρνω, τα τυλίγω προσεχτικά σε μία χαρτοπετσέτα και τα τοποθετώ με περρισή προσοχή και γεμάτη δέος κάτω από το μαξιλάρι μου. Περνάει η πρώτη βραδιά, δεν είδα τιποτα. Ε,του πούστη λέω τρεις μέρες είπε η γιαγιά τη δεύτερη βραδιά θα δω. Περνάει η δεύτερη βραδιά τζίφος δεν είδα κανέναν. Ερχεται η τρίτη βραδιά και εκει που κοιμόμουν ήσυχα και ωραία...ξύπνησα με μία λιγούρα τρελλή.. Πάνε και οι άντρες πάνε και οι γαμπροί τους έκανα μία χαψιά..Εμ,έτσι εξηγείται που δεν είδα γαμπρούς ρε γιαγιά, τα κουφέτα ήταν με σοκολάτα στο εσωτερικό, δεν ήταν τα κλασσικά με το αμυγδαλάκι..
Και για μία στιγμή φοβήθηκα πως θα μείνω στο ράφι!!

4 σχόλια:

  1. Πόσο πολύ σε καταλαβαίνω; Μπορεί να μην έχω φέις τσιμπούκ να δω τους παλαιούς συμμαθητές, αλλά έχει η φίλη μου. Και όποτε μπορώ, κατινιάζομαι μαζί της.. :)
    Πάντως, πρέπει να είναι μια κάποιου είδους αρρώστια. Γαμοαρραβώνες λέγεται και είναι βαρβάτη. Άσε που η θεραπεία της κοστίζει πολλάααααα!

    Άνεργες και ελεύθερες!
    Τα τέλεια κελεπούρια είμαστε..
    (Βασικά εγώ δεν είμαι ελεύθερη αλλά άγαμη, διευκρίνιση)
    Καλό βραδάκι συντρόφισσα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εγώ είμαι και ελεύθερη και άγαμη-τη και άνεργη!!
    Από όλα τα καλά...
    Τουλάχιστον έχουμε το μπλόγκι μας και ξεσπάμε κάπως,κάτι είναι και αυτό..
    Συντρόφισσα περιμένω την επόμενη ανάρτηση σου..
    Γράφε όσο μπορείς!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ωραία ιστορία !!!! συνέχισε έτσι και κάποια στιγμή θα σου προκύψει και σενα γαμοαραβώνας!!!
    Καλό νέο έτος!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. εννοειται οτι αυτο που περιγραφεις το κανουν οι περισσοτεροι οταν μαλιστα εχουν μια στασιμοτητα στην δικη τους ζωη...δεν ξερω αν στα χρονια που μεσολαβησαν απο την μερα που γραφτηκε το αρθρο αλλαξαν τα πραγματα για σενα αλλα να ξερεις οτι υπαρχουν και χειροτερα...κι εγω ειμαι το παραδειγμα. 29χ. ανεργη, μονη(καλα πιο μονη πεθαινεις που λενε) και με θεμα υγειας απο τα 10 μου. οι γνωστοι και φιλοι εχουν μια κανονικη ζωη με οτι και να συνεπαγεται αυτο κι εγω απελπιζομαι καθε φορα που μπαινω στη διαδικασια να δω τι κανουν παλιοι γνωριμοι που κυριως δεν πολυσυμπαθω. ολα μια ιδεα ειναι λενε αλλα μερικες φορες ειναι η κεντρικη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή